تاریخ پست قبلی را ببینید...

۱۸ روز بیشتر نگذشته است...

شهادت تا میلاد دخت رسول خدا...

یعنی ۱۸ روز از ۱۸ سال کمتر...

و اینگونه است که میلاد مادرمان کهنه غم های جا مانده از شهادت را رو میکند...

عاشقان عیدتان مبارک باد..

مگر نه الا بذکرالله تطمئن القلوب...

پس چرا دلمان میلرزد از این مصیبت...توروخدا نگران نشید..شوخی کردم...نهایتا فقط آرزوی دلم لرزیدن در این شب هاست..

خیالتان راحت دلمان سنگ شده...نهایتا نگران شام امشبیم که کجا روضه اش شام بهتر میدهند..که همین هم از لطف مادر است...مادر است دیگر..نگران شام فرزندانش...

امشب که ما بی شام نمی مانیم..آن شب چه گذشت به طفلان علی...طفل نیستند دیگر...هرکدامشان به تنهایی مرد و زنی شده اند...غم عالم را چهار نفری به دوش میکشند...بزرگ شده اند...اشتباه نکنم پیر شده اند...

فقط زمزمه میکنند: الا بذکرالله تطمئن القلوب...

آجرک الله بقیه خدا ...صاحب ما...مولا..

سید و مولای ما

بدین وسیله شهادت مظلومانه مادر بزرگوار و مهربانتان را تسلیت عرض مینماییم..طول عمر و تعجیل در فرجتان را از خداوند مسئلت می نماییم...

تمام کودکیم به این گذشت که بفهمم روی تابلو مغازه های شیشه بری...

 شیشه بُری درست است یا شیشه بَری...

خیلی دیر اما...

آن مسیر چند پست قبل تر بسته شد...

 و خستگی از تنمان درآمد...

چگونگی راضی کردن نیروهای انتظامی بماند...لکن صبحانه ای که در جوارشان صرف شد چسبید..نقطه پایان مسیر

چقدر قمري بي آشيان در آورديم
وجب وجب تن اين خاك مرده را كنديم
چقدر خاطره ي نيمه جان در آورديم
چقدر چفيه و پوتين و مهر و انگشتر
چقدر آينه و شمعدان در آورديم
لبان سوخته ات را شبانه از دل خاك
درست موسم خرما پزان در آورديم
به زير خاك خاكستري رضا بوديم
عجيب بود كه آتشفشان در آورديم
به حيرتيم كه اي خاك پير با بركت
چقدر از دل سنگت جوان در آورديم
شما حماسه سروديد و ما به نام شما
فقط ترانه سروديم - نان در آورديم-
                                                                                                                                

حالا که قرار است بباری خوب گوش کن...

با توأم باران...

آنقدر ببار که هیچ چتری نتواند حریفت شود...و هیچ دلی نتواند ....

-----------------------------

باید گِل گرفت ساختمانی را که ...

که نمیتوان دق الباب باران به پنجره هایش را پاسخ گفت...اینجا پنجره ها بسته اند...باااااااااز نمیشوند...

قوام یک بیت به مردش است...به زنش هم..

یکی نباشد هیچ نیست..

هیچ..حتی مهدی هاشمی/

یکی نباشد خانه از هم میپاشد...

بچه به اهل خانه قوام میدهد...

زن و شوهر به اهل خانه و ماورای آن...

خدایا

حالا که قرار است یتیم شویم کاری کن تا روایت دوم درست باشد...

تا حداقل اینگونه بچه ها بیست روز بیشتر مادر داشته باشند...و ما هم..

مگر نه وقتی میبینی ماهیتابه دست مادر را سوزانده دلت آتش میگیرد...

مگر نه وقتی کمر یا زانویش درد میگیرد چون شمعی دورش میچرخی...حتی یک شبه آشپز میشوی...مبادا مادر بلند شود و راه آشپزخانه پیش گیرد...

مگر نه وقتی به خاطر محدود شدن دید چشمانش به یک طرف، سر مبارکش به لبه در ماشین گیر میکند...بیچاره میشوی..دوست داری در را مچاله کنی..دوست داری آه مادر را نشنوی...دوست داری بمیری و اشکش که از درد سرازیر میشود را نبینی...

یادش بخیر...بچه که بودیم قهر که میکردیم با مادرمان...ظهر وقت مدرسه زودتر از روزهای عادی نهار آماده میشد...بهترین غذا را درست میکرد برای بچه لوسش...خود را به شستن ظرف ها مشغول میکرد و دل تو دلش نبود که نکند کودکش گرسنه به مدرسه شود...

اینها همه مادر است...مادرِ نهایت ۲یا سه بچه امروزی..

فکر کن حالا مادر قرار است برای بشر مادری کند...آنوقت میشود فاطمه...آنوقت مادر خود تو نقش کودک او را بازی میکند...

فاطمه فاطمه فاطمه(با صدای گرفته علی در چاه بشنوید..)

بدانی قرار است برود...برای همیشه..

بدانی از دست علی هم کاری بر نمی آید دیگر...برای همیشه..

بدانی از دست زهرا هر چه بر می آمد برای علی کرد...برای همیشه علی..برای همیشه امام علی...برای همیشه شیعیان امام علی...برای همیشه بشر...گفتم که مادر بشر است..

...در کودکی دعواهای پدر و مادر را به یاد بیاورید...نا خود آگاه طرف مادر می ایستادیم...حتی اگر بابا محق بود..چه کشیدند کودکان زهرا...دعوا خانوادگی نیست...جنگ است..جنگ شیطان و انسان..طرف مامان و بابا را میگیرند ...سلام بابا بی جواب است...ناله مادر رو به خاموشی ست...خدایا چه میخواهی از این خانه ببینی...مادرشان را چرا...مادرمان را چرا...کجا زیارت نامه اش را بخوانیم...آخر چقدر ما بدبختیم که نمیدانیم مادرمان کجاست...بس است دیگر...رو به کدامین امام به مادر سلام کنیم...رو به کدام قبله..کدام دل..ترس دارم ظهور هم کارساز آدرس مزارش نشود...خدا نکند..

خدایا من هیچ..مسعود که مدینه است به کدامین طرف بایستد و دست بر سینه بگذارد و بگوید سلام مادر...مسعود چه خاکی بر سر کند؟

دفعه قبل گفت اُه اُه کمک هایت خراب است...جلوبندیت هم باید باز شود...

این دفعه گفت که هیچ عیبی در ماشین نمیبیند...

عرضه داشتم جناب نسبتا مهندس آن دفعه که گفتید کمک در انبار نداریم خودتان فرمودید اُه اُه ...

گفت شاید دعایی چیزی خوانده ای درست شده است...

گفتم برادر من کلا صد کیلومتر دیگر بروم گارانتی تمام میشود و همه چیز پَر ها...

گفت وقتی چیزیش نیست بگم هست..؟

و اینگونه بود که بار دیگر به نمایندگی ایمان آوردم...

------------------------

امروز رفتم جایی دیگر...درستش کرد