بسم الله..حکایت آدمی ست که به خود جفا میکند..مگر نه در کمیل میگوییم "ظلمتُ نفسی"..این همان است..به نفسمان ظلم میکنیم..میشویم جنایتکار..در این صفحه چیز خاصی برای خواندن پیدا نمیشود..مینویسم تا نوشتن را فراموش نکنم..که همه ما فراموشکاریم
مسافر پائيز
صریر بی صدا
عدالتخانه
درد
خراب آباد
آدمفرشته
درمانم آرزوست
دلربا
بیته
آهوی وحشی
هبوط
فریاد سبز
ذیغار
جز اینم آرزوئی نیست
علیرضا قزوه
جسد زنده
تحفه درویش
باقر کاظمی
خاطرات یه راننده کامیون
چکاچاک
مرموزترین مخلوق خدا
الهه درختان مرده
آبی بی انتها
حرف هاي ما هنوز ناتمام...
پرسه در خیال
تلخ تلخ
یادداشت های یک دختر ترشیده
پریشان گوئی های فلان بن هیچ کس
حس یازدهم
بدون هیچ مخاطب خاصی
مشترک مورد نظر
مهندسی عمران
مجلس انس
نامردستان
دیر مغان
قلم های کاغذی
بیکرانترین...
راز گندم
اردیبهشت 1391
فروردین 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
آذر 1390
آبان 1390
مهر 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
تیر 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
مهر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
تیر 1389
خرداد 1389
اردیبهشت 1389
فروردین 1389
اسفند 1388
بهمن 1388
دی 1388
آذر 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
آرشيو
-templates.net" alt="pannasmontata templates">Pannasmontata BlogT3mp
دلم برای ماهی های تنگمان میسوزد...
وعده غدائی ِشان تنوع ندارد..
لينک ثابت نوشته شده در ساعت 13:42  توسط طاها |